หอบรักคืนรัง
.jpg)
เมื่อทางฝันที่เดิน หล่นกลางพายุใจ
เมื่อคนที่ฉันไว้ใจ ทิ้งรักไว้กลางฝนหนาฉันหอบรักกลับมา ลูบหัวใจให้หายชา
คืนรังที่เคยคุ้นตา กลับมากอดตัวเอง
เคยฝากรักไว้กับเธอ ให้เธอเป็นร่มเงา
เคยสัญญากันเบา ๆ จะดูแลให้กันอุ่นเกรง
แต่สุดท้ายรังเดิมนี้ คือที่พักใจจริงเอง
เมื่อรักมันถูกข่มเหง ฉันก็ขอคืนใจคืนรัง
(ฮุก)
หอบรักคืนรัง ทั้งน้ำตาร่วงไหล
แม้ใจจะรานร้าวเพียงใด ก็จะซับมันเองทุกครั้ง
เมื่อโลกไม่รักตอบ รังเก่าคือที่พึ่งพลัง
หอบรักคืนรัง ทั้งน้ำตาที่หยดอย่างอ้างว้าง
วันพรุ่งนี้จะลุก จะซ่อมรอยแผลใจ
ปล่อยอดีตจางไป พรุ่งนี้จะไม่อ้างว้าง
หอบรักกลับรังเดิม แม้ใจต้องเจ็บกลางทาง
อย่างน้อยยังมีรัง…ให้หัวใจได้หายเหน็บหนาว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น